Geschiedenis van de Skarrenmoune

 

De Skarrenmoune

Over de oorsprong van de Skarrenmoune is veel onduidelijkheid, maar uit een ten Bruggecate fiche blijkt de molen te zijn gebouwd in 1881.  Waarschijnlijk heeft hij altijd op zijn huidige plek gestaan en is niet in 1888, zoals werd verondersteld, vanuit Holland naar Fryslân verhuisd.

De molen had als functie het land van de familie Rypkema (polder 187) te bemalen, een oppervlakte van destijds 31ha.

De molen kan nu in geval van een storing het gemaal overnemen maar heeft verder geen echte bemalingsfunctie meer. Dit weerhoudt de molenaar er echter niet van om met voldoende wind water uit te slaan.

Deze kleine monnikmolen is in de laatste dagen van de tweede wereldoorlog gebruikt als uitkijkpost door de Duitsers en heeft door beschietingen bij de nabijgelegen brug behoorlijk schade opgelopen; dit is weer hersteld, maar nog wel duidelijk zichtbaar.

Toen De Skarrenmoune door de plaatsing van een elektrisch gemaal overbodig werd, is hij ondergebracht in een stichting en in 1987 werd dhr. Yeb Terwisscha van Scheltinga de eerste vrijwillige molenaar.

De Skarrenmoune bij lage waterstand waarbij de schroef/vijzel is drooggevallen

Voor de plaatsing van een bescheiden maalstoel zijn stukken uit de korbelen gezaagd. Echter is hier volgens de familie Rypkema nooit echt mee gemalen. De molenstenen liggen nu bij de naastgelegen boerderij.

Opmerkelijk aan de molen:

  • De molen heeft bovenin het achtkant geen hondsoren maar veldkruizen.
  • Verder bestaat de schroef/vijzel van de molen uit een houten balk met metalen beschoeping.